Komiks:

Animatic:

Uwagi do ilustracji:

• Ramka zawsze kwadratowa z białym polem dookoła. Ramka musi być inna dla każdego oddzielnego ujęcia (nie kopiować ramki z referencyjnego pliku)
• Docelowe wymiary obrazu (wykorzystane w filmie to 2048x1080) oryginalny plik powinien być przygotowany w powiększeniu (150%) do ewentualnego kadrowania. Czyli: 3072x1620
• Bez perspektywy - w większości rzut izometryczny lub płaskie
• Przykładowy obraz:
• 
• Plik PSD
• Pedzle wykorzystane w przykładowym obrazie, oraz do wykorzystania w każdym następnym:
• 
• Uwagi do pędzli: Kontur gruby wykorzystywany do ramki i zaczerniania niektórych fragmentów, ewentualnie podkreślania jakiejś lini.
  
  Pędzli pisaków można używać przy 90% kryciu (nakładające się na siebie niedokładne linie potęgują wtedy efekt pisaka)
  
  Pędzel Pisak miękki można używać do robienia efektu brudnych mokrych plam, żeby to osiągnąć trzeba używać krótkich delikatnych pociągnięć.
• Pędzle - Plik ABR (Photoshop CC)
• Nowy rysunek najlepiej rozpocząć od pustego pliku, są w nim tekstury odpowiednie ułożenie warstw:
• Pusty plik PSD
• Zdarza się tak, że komiksy M.R. są aż do przesady ubogie w tła, wnętrza to gołe ściany pokryte jednolitym kolorem. W miarę możliwości chciałbym, żeby tła w filmie były bardziej podobne do tych z prac M.R., w których jest nieco więcej szczegółów i faktur np.:
• 
  
  
  
  
  
  
  
  

Uwagi do animacji:

• 25 kl/s
• 2048x1080
• W większości przypadków klatkowanie x3 = 8.333 klatki na sekundę. W niektórych przypadkach x2 = 12.5 klatki na sekundę.
  Nie można jednak mieszać ze sobą dwóch animowanych elementów, żeby klatkowanie x2 i x3 nachodziło na siebie.
• W przypadku nieruchomych obiektów rysujemy 4 klatki tego samego elementu animowanego i zapętlamy jak na poniższym przykładzie:
• 
• Grubość konturu dostosowana do ilustracji - w miarę gruba i nieregularna. Można użyć opcji tworzenia odzielnego obiektu dla każdego pociągnięcia pędzla. Dzięki temu można uzyskać efekt pisaka (jak na przykładzie poniżej).
• Kolor konturu:
• 
• Eksport do dwóch warstw (sekwencja PNG z przezroczystością):
  - kontur z białymi wypełnieniami
  - same wypłnienia kolorowe
  referencja poniżej
• 

Opis animacji:

Ujęcie 01

Stanisław poprawia muszkę.

Bez tła - jednokolorowe.

Ujęcie 02

Pulpit z nutami, do którego podchodzi Stanisław i otwiera zeszyt z nutami.

Pulpit to nut - składany metalowy, na dolnej półce może leżeć smyczek do skrzypiec. Tło jednokolorowe, w kolorze ścian pokoju.

Ujęcie 03

Stanisław otwiera futerał na skrzypce i wyjmuje instrument ze środka.

Stolik na którym leży futerał. Futerał na ilustracji otwarty (bez wieczka, które będzie animowane). Futerał z brązowej skóry wyścielany aksamitem, czerwonym. W tle podłoga, ściana itp. - fragment pokoju.

Ujęcie 04

Stanisław bierze smyczek z pulpitu. Przykłada skrzyce do szyi - przygotowuje się do rozpoczęcia koncertu. Mina poważna skupiona, może spoglądać na nuty w ostatniej części ujęcia spogląda przed siebie - na swoich słuchaczy.

Na ilustacji część pokoju, w którym stoi Stanisław. W tle jakieś meble, może mała komoda z futerałem (otwartym) na skrzypce, który był w poprzenim ujęciu.

Ujęcie 05

Rodzina: Mama, Tata, dwoje dzieci i pies siedzą na kanapie. Zaciekawione miny - czekają co się zaraz stanie pies nadstawia uszu.

Kanapa przy ścianie na ścianie obrazek ślubny i jakieś małe obrazki pamiątki z wakacji czy coś w ten deseń;)

Ujęcie 06

Stanisław odsuwa strzypce, jakby przypomniał sobie, że ma coś jeszcze do powiedzenia zgromadzonym widzom i mówi DYMEK: A teraz kochani, coś dla duszy. Pies na te słowa rozgląda się z gestem "Do mnie mówisz?" i bez słowa schodzi z kanapy i wychodzi przez klapkę w drzwiach - wszyscy pozostali odprowadzają go wzrokiem. Wychodzi zza kadru obsikuje ramkę komiksu i ucieka. Rodzina i Stanisław spoglądają za siebie zdziwieni. KONIEC

Ujęcie z komiksu. Pokój, kanapa, pulpit z nutami. Drzwi w tle z klapką dla zwierzaka. Trochę szerzej niż na tym ujęciu z animatika, postacie mniejsze więcej przestrzeni.